Martröð

Dagný vaknaði sveitt eitt kvöldið. Fékk alveg svakalega martröð. Hún var treg að segja frá martröðinni í fyrstu. Mamman og pabbinn orðin smeyk yfir þessum leiða draumi. En svo sagði sú stutta frá draumnum: "Sunna fékk að velja 2 bækur fyrir svefninn en ég bara eina!"
Einmitt. Alveg agalegur draumur!

"Vvvvá! Leiðindin í þessu fullorðna fólki hérna!"
Dagný þegar hún átti að fara að sofa en vildi vera frammi.

Kom fram eftir smá stund í rúminu:"mamma ég fékk martröð."
Mamman þreytt á þessu rápi:"nei þú varst ekki einu sinni sofnuð."
D:"E...jú!"
M:"Nei..."
D:"jú þú bara heyrðir ekki í mér sofa!"
M:"nú? Má ég sjá tunguna?"
D:"neibb.."

Þessi tunga! ....eða: þessi mamma!

Dagný var óþekk. Tók spöng af systur sinni sem var á leiðinni í afmæli. Mamman skipti sér af og segir Miss D að hún megi ekki taka af Sunnu... Þá rekur sú stutta út úr sér tunguna. Mamman skellir henni þá samstundis inní herbergi:"það má ekki ulla á mömmu sína. Komdu fram þegar þú ert tilbúin!"
Miss D er ekki á því að vera eitthvað að skammast sín inní herbergi og vill ekki segja fyrirgefðu þegar hún er beðin um það.
Mamma:"Dæs... Dagný. Maður má ekki ulla á mömmu sína. Það er dónalegt og mömmur verða bara reiðar þegar krakkar ulla á þær".
Dagný:"Sko. Ég var ekkert að ulla á ÞIG. Ég var að reyna að ulla framhjá þér. ÞÚ áttir bara að færa þig!"
Vesen er þetta... maður er bara alltaf fyrir! ;o)
Við höfum áður lent í því að Dagný þurfti skyndilega að viðra tunguna... bara misskilningur hjá mömmunni að taka því sem "ulli"....

þetta þarf ekkert að vera flókið...

Dagný á leikskólanum:,,Mamma, má vinkona mín koma heim með okkur?"

Mamma:,,Nei það er eiginlega ekki hægt, manstu, Sindri er með hlaupabóluna".

Dagný rólega og svona "svona gerum við þetta bara"-röddu:,,Ókeeeeeiiii.... þá er hann bara með hlaupabólunaaaa og við verðum bara inní herbergi að leika." Sannfærði mömmuna næstum því :o)

Erfiðleikar?

‎"Mamma, það eru erfiðleikar á heimilinu okkar."
"Ha!? Nei..."
"Jú, þér finnst ERFITT að brjóta saman svona mikinn þvott og svona. Erfiðleikar á heimilinu!"
....í boði Dagnýjar Loga. Guð má vita hvað hún er búin að vera að tjá sig annars staðar....

Brandari

Dagný: "Hvert fór klósettpappírinn þegar hann slapp af klósettinu?"
             "Eitthvað útí rassgat! HAHAHAHA"

Börn

Dagný: "Mamma, börn eru lítið mannfólk."
Mamma: "Já... voruð þið að tala um það í leikskólanum?"
Dagný: "Nei.... ég bara veit það. Börn eru mannfólk með kjöt og bein..."

Hér. Þar. Allstaðar.

Þegar Dagný er sótt á leikskólann biður hún yfirleitt um að fara eitthvað í heimsókn. Þegar mamman segir að við séum bara að fara beint heim vill hún þá fá einhvern í heimsókn til okkar... Oft spyr hún líka hvort einhver sé heima og bíði eftir okkur... Amma er efst á óskalistanum, svo Lilja frænka og svo einhverjir vinir.
Einhvern tímann kom Sunna með að sækja krakkana í leikskólann og Dagný byrjar að rukka um heimsóknir, smitar Sunnu og hún vill þá líka fara eitthvað...til ömmu&afa, Lilju, Jönu Maríu og bara hvert sem er! Þá segir mamman(þreytt á þessu):"viljiði bara vera allstaðar annarsstaðar en heima hjá ykkur?"
"JÁÁÁ!" Fagna þær báðar, eins og þetta sé mjög góð hugmynd. ;)

Lífið...

Dagný: "Mamma. Hvað ertu gömul?"
Mamma:"33."
Dagný:"vá! Hvað verðurðu gömul þegar ég verð 33?"
Mamma:"...eitthvað kringum 60 ára..."
Dagný:"En þegar ég verð 60 ára?"
Mamma:"...eeee ábyggilega 90." (skemmtilegur leikur)
Dagný:"vó. En þegar ég verð 90?!"
Mamma (farin að deprimerast aðeins...):"Baaaraa... vonandi 120..."
Dagný (grípur eiginlega frammí):"verðurðu þá ekki dauð!?"

hver er eiginlega leiðin í sjónvarpið?

Dagný:"oh, mamma. Mig langar svo að giftast íþróttaálfinum!"
Mamma:"nú af hverju?"
Dagný:"Til að komast í sjónvarpið!" Eins og vanalega: hneyksluð á því hvað mamma er ekki með á nótunum....

Sorrý. Ættartalan skiptir máli...

Dagný: "Mamma. Þú ert alveg bráðfalleg!"
Mamma (hugsar: vó, hvað nú?): "..eeee... takk fyrir?"
Dagný: "Eða. Samt ekki..."
Mamma, agalega móðguð:"nú??"
Dagný: "Já... þú ert nefnilega ekki prinsessa.."

Ekki þessi penasta í bransanum...

Dagný einn sunnudagsmorguninn: "Ok, mamma. Nú byrjar ballið!" *prrrrrruuump*

Maður KEYRIR bíl!

Sunna og Dagný voru úti að hjóla. Sú eldri var á tvíhjóli en sú yngri á hlaupahjóli, eða "skvísuhjóli" eins og hún kallar það. Sunna er tiltölulega nýhætt að nota hjálpardekk og er aðeins óörugg með að stýra framhjá og eitthvað treystir hún illa að hafa fiðrildið hana systur sína fyrir framan sig því hún segir:"Dagný, leyfðu mér að fara á undan því ég gæti keyrt á þig".
Þá gellur í þessarri á skvísuhjólinu þegar hin fer á undan:"En þú ert ekki á bíl!"

Hér er býr, um bú, frá bú, til býr?

Systurnar að rökræða:
Dagný:"Komdu Kúbolla."
Sunna:"Það er ekki "Kúbolla" heldur "Búkolla"."
D:"Neijj!" Hún er ekki "BÚ" heldur KÚ!"
Eeeeee..... já en.....

Algjört ves að vera með svona klær....

Dagný:"Mamma viltu klóra mér þarna? (bendir á hælinn á sér) Ég meiði mig bara því ég er með svo beittar klær."

sum orð eru bara svo erfið...

ojbastara = ojbarasta

Er löggan ekki bara til í ævintýrabókum??

Við matarborðið:
Mamman dýfir frönskum ofan í sósupottinn.
Dagný segir: "Þetta má ekki."
Mamma:"Hvað?"
D:"setja franskar ofan í pottinn."
M:"Jú."
D:"Nei. LÖGGAN segir það!"
Mamman hneyksluð:"Löggan??"
Dagný ennþá hneykslaðri:"Já! Það eru sko til löggur!"

Herra... frú.. fröken?

Dagný og Sunna fengu að heimsækja vinkonu sína eftir leikskóla. Svo þegar þær voru sóttar og voru að kveðja segir mamman:"Bless, og hvað segiði svo?"
Dagný sagði:"Takk fyrir mig, fröken Fix!" ....við pabba vinkonunnar...

rólegan æsing...

Dagný er oft með skrípalæti við matarborðið... dansar og dillar sér þegar hún á að sitja og borða. Mamman bað hana eitt skiptið að vinsamlegast setjast niður og byrja að borða.
Þá gaf Dagný mömmunni olnbogaskot og sagði hlæjandi:"stilltu þig maður!"

Brosandi hné

Dagný meiddi sig í hnénu og var lengi illt. Mamman spurði hana svo daginn eftir: "Hvernig er hnéð?"
Dagný svarar glettin:"Baaaara. Með bros á vör!"